گیاه ماریتیغال یا خار مریم

بی‌شک هیچ گیاهی به اندازه گیاه خار مریم نتوانسته است نظر متخصصین طب سنتی و گیاهان دارویی را در رابطه با درمان بیماری‌های کبدی به خود جلب کند. بدون شک همه ما در اواخر بهار، در کنار جاده‌ها و صحراها گیاه خاردار بسیار زیبایی را دیده‌ایم که سرشاخه‌های گرد تیغ‌دار سبز آن مزین به گلی است که به صورت یک کلاه بنفش خوش‌رنگ و زیبا روی آن قرار گرفته است و کاملا در بین گیاهان دیگر صحرا جلوه‌گری می‌کند. گاهی بعضی از دشت‌ها یک پارچه پوشیده از این گیاه زیبا می‌شوند. این گیاه متعلق به خانواده آفتابگردان (compositae) است. استفاده دارویی از این گیاه در دوران معاصر به سال 1968 بر می‌گردد. هنگامی که برای نخستین بار فلاونوئیدهای اصلی ماریتیغال (از جمله سیلیبین، سیلی کریستین و سیلی دیانین) شناسایی شده و در مجموع بنام سیلیمارین معرفی شدند. بیشترین میزان سیلیمارین در دانه‌های رسیده این گیاه وجود دارد. از موارد مصرف این گیاه می‌توان به کمک به بهبود هپاتیت A, B و C، خواص ضد سرطانی و آنتی‌اکسیدانی این گیاه، جلوگیری از تشکیل سنگ صفرا و کمک به بهبود سوءهاضمه اشاره کرد.

از مهم‌ترین اثرات مفید کاسنی، حفاظت کبد در برابر سموم کبدی است و این اثر

با ماده‌ای به نام تتراکلروکربن به اثبات رسیده است

امروزه عصاره و قرص این گیاه توسط شرکت‌های مختلف دارویی تهیه شده است و در داروخانه‌ها عرضه می‌گردد. بهترین و ایمن‌ترین روش مصرف این گیاه، استفاده از عصاره و قرص این گیاه می‌باشد. تاکنون منع مصرف خاصی در استفاده از این گیاه شناخته نشده است و عوارض جانبی نیز دیده نشده است و فقط یک اثر ملین ملایم همراه با مصرف داروهای مربوطه دیده می‌شود. درباره اثر آن در دوران بارداری و شیردهی تا کنون گزارش خاصی دریافت نشده است اما بهتر است افرادی که به گیاهان خانواده کاسنی حساسیت نشان می‌دهند از مصرف این گیاه پرهیز کنند.

منبع : استاد زریبافان