پی در پی نگو امان از معده درد 

ریشه فساد معده رادریاب 

اول به کلاس طب اسلامی زانو بزنیم ؟؟؟؟ 

امام صادق ع فرمودند :

نوشیدن آب در وسط خوردن

نوشیدن آب در آخر غذاخوردن

معده را آزرده ( بیمار یا فاسد) و ضعیف میکند و سوء هاضمه بوجود می اورد 

بلغم بدن ( رطوب سرد و تر) و معده را زیاد میکند 

معده را سرد می نماید 

و نتیجتا سردی معده سبب بوی بددهان میگردد .

دکتر غیاث الدین جزایری میگوید از نوشیدن آب و هر نوع نوشیدنی سرد در اول و وسط و آخر غذا خوردن پرهیز کنید ؟ 

چرا ؟ 

جون موجب نفخ + زخم معده + ورم شکم + تنوعی از بیماری روده در بدن میگردد 

باز چرا ؟ 

چون نوشیدنی سرد حتی گرمش ٬ شیره معده را رقیق و رقیق و سرد میکندو هضم غذا را به تاخیر می اندازد در نتیجه چون حرارت معده را کاهش داده ای پس معده برای رشد میکروبهای میکروسکپی مهیا میشود

ب ؛: آری وقتی معده در حین غذاخوری از آب پرمیشود مواد غذایی در خم آناتومی معده جمع و خارج نمیشود و در نتیجه شیرابه معده دیاستارها به وظیفه خود عمل نمیکنند .

ج :؛ معده من و شما دارای درجه حرارت ۳۷ دذجه است که با خوردن آب یخ حرارت را کاهش داده و مدیریت هضم را مختل کرده ایم و تا حرارت بازنگردد اختلال فعال است 

این تاخیر به میکروبهای تخمیرکننده فرصت رشد قارچی میدهد و در نتیجه گاز معده زیاد میشود و در شکم و قلب فشار شدید میاورند 

و شخص فغان از درد سر میدهد و نتیجتا شخص مجبور میشود برای هضم غذایش از داروهای شیمیایی دیاستارها استفاده کند که آن هم عوارض دیگری را در بدن ایجاد می نماید 

اگرسوءهضم گرفته ای. میتوانید بجای داروهای شیمیایی از سیرابی با پرزش استفاده کنی 

دراینصورت باید سیرابی تازه تهیه کنید و بدون حذف پرز را استفاده کنید و با پختن با بیمار بخورانید 

یا جوشانده ریشه کاسنی باعسل بخورید 

د :؛ برای رفع عطش 

یک قاشق ماست را با نعنا یا کاکوتی یا موسیر یا سیر بجای آب بخورید تا تشنگی و اسیدمعده را رقیق نشده و محیط را سد مکنید و میکروبها را با سبزی های معطر ازبین ببرید 

س ؛؛: سعی کنید حرارت معده شما هرگز از ۳۷ درجه کاهش نیابد و اگر مجبور شدید بجای آب از جوشاندن سبزیهای معطر ( نعنا + ریحان + شنبلیله + مرزه + ترخون + شوید+ خرفه + ) استفاده کنید 

💊💊دستور نهائی نیم ساعت قبل غذا + دوساعت و نیم بعد از غذا آب میل شود 

آری عزیز گرامی نوشیدن آب وسط غذا میتواند سنگ صفرا تولید کند 

📚📚📚

منبع کتاب دایره المعارف غذا درمانی ج یک ص ۹۹ ابراهیم نیکبخت