دارچین دارای چه خواص درمانی و یا چه مضراتی برای بدن آدمی با نگاهی به طب سنتی دارد 

 با طبیعت گرم و خشک، مفید حال سردمزاجها.

 خوردن دارچین چه به صورت پاشیدن روى غذا، چه به گونه جوشاندن و دم کردن که مثل چاى تهیه کرده با قند یا نبات بیاشامند بازکننده گیر و اشکالات معده و روده و پزنده غذا و لینت دهنده مزاج بلغمى ها و سردمزاجها می باشد.

 خوردن دارچین موجب فرح و انبساط دل شده، حفظ قوتهاى نفسانى و حیوانى نموده، عفونت و اخلاط مضر و سموم بدنى و غذائى را دفع می کند.

 دارچین پوست صورت و بدن را جلا داده، باصره را قوت بخشیده، نزله و سرفه رطوبتى و بدى مزاج و عطش مفرط و قلب و گرفتگى و وحشت دل و ترس و هراس را که از سردى باشد دور می سازد.

 دارچین هاضمه را قوت بخشیده، جنون و مالیخولیا را به تخفیف آنرده تقویت قواى رئیسه بدن مانند مغز و قلب و دل و کبد می کند.

 دارچین بول و حیض بسته را رانده، زیاد خوردنش جنین را ساقط می کند.

 دارچین بادهاى غلیظ مانند باد و نفخ شکم و اندام و ورم اعضاى درون و برون را رفع، جگر و طحال را اصلاح، مسامات عروق را باز، و درد کلیه و شاش بند را رفع مى کند.

 دارچین بدبوئى دهان را دور، شهوت و میل جماع را تقویت، رطوبات دماغى را جمع، و صوت و صدا را باز می کند.

 دارچین مایعات لزج و رطوبات قصبه ریه و حنجره و هر رطوبت که از بلغم و زیادى آب بدن باشد را دور می سازد.

 دارچین اقسام فتق مانند ورم بیضه و ورم شکم و دست و پا را دفع، و عفونت را از زخمها دور می کند.

 دارچین امراض دماغى و مغزى مانند فکر و خیال و ترس و وسوسه و مالیخولیا و جنون را که از زیادى رطوبت و بلغم باشد، همچنین عصبانیت و کم تحملى و بی حوصلگى از سردى را رفع می کند.

 خوردن جوشانده دارچین و مصطکى آروغ و ناراحتى آن را رفع، و تقویت دستگاه گوارش بلغمى مزاجها می کند.

 کشیدن دارچین به چشم که آنرا مانند غبار سائیده مثل سرمه یکى دو میل بچشم بکشند جهت قوت باصره و رسانیدن اثر دواهاى معالج به چشم، داراى اثر سریع مى باشد.

 مالیدن خیسانده آن بر آلت لذت جماع را چندان می سازد.

 ضماد دارچین که با آب خمیر کرده بمالند یا روى جراحت بگذارند جوش هاى آبدار را خشک، و مالیدن بر پوست مبتلا به برص رافع لک و پیس آن می باشد.

 مالیدن دارچین خیسانده که مثل سدر به تن بمالند تب و لرزهاى بلغمى و سودایى را رفع می کند، و جهت رفع رعشه و لرزش عضلات بى اندازه مفید می باشد.

 خوردن دارچین و مالیدن آن به صورت خمیر بر بواسیر موجب ضعف و از میان رفتن بواسیر شده درد و ورم آنرا تسکین می دهد.

 مالیدن دارچین خیسانده بر پشت چشم و اطراف آن رفع پریدن چشم می کند.

 روغن دارچین که هر 50 گرم دارچین را در 300 گرم روغن کنجد ریخته یک هفته بگذارند و در هر فرصت هم بزنند و صاف کنند در جمیع افعال مانند خود دارچین می باشد، و مالیدنش بر بدن لرزش و رعشه و لقوه و فلج و مثل آن را رفع می کند.

 مالیدن روغن دارچین بر محل گزیده شده، زهر عقرب و رتیل و کنه و مثل آن را بیرون آورده، رفع قشعریره (جمع شدن پوست و راست شدن مو که از ترس و تعجب و سرما و مثل آن باشد) می کند.

 مالیدن روغن دارچین بر بدن قاطع تبهاى دائمى، که از غلبه خلط بلغم به هم رسیده، می باشد.

 عرق دارچین که مثل عرق بید و کاسنى و بیدمشک اخذ می کنند از خود آن سریع الاثرتر و در رفع یرقان (زردى) و بادهاى رحم و مقعد که از رطوبت و سردى باشد بی عدیل می باشد.

 چکاندن عرق دارچین در گوش رفع سنگینى گوش می کند.

 دارچین مضر حال گرم مزاجها و صفرایى ها و مضر مثانه ایشان است و مصلح آن خوردن کتیرا و لیموى شیرین و مغز خیار می باشد.

🌺منبع سایت معتبر انجمن تحقیقات طب سنتی ایران وابسته به دانشکده علوم پزشکی تهران 

http://www.tim.ir/teaching/686