دل و قلوه گوسفند با نگاهی به طب سنتی چه خواص درمانی دارد 

 با طبیعت گرم و خشک و دیرهضم و دیرگذر، مفید حال سردمزاجها.

 بهترین آن دل پرندگان و دل بره می باشد.

 دل خوب پخته شده تقویت دل و رفع خفقان (تپش قلب) می کند.

 چکاندن خونابه دل که از کباب کردن او بچکد شب کورى را رفع می کند و مجرب مى باشد.

 بوعلى سینا گوید هر عضو را با خوردن مثل آن باید علاج نمود باین صورت که ناراحتى قلب را با خوردن دل، مغز را با مغز، شکم و امعاء را با سیرابى و شیردان و سنگ دان و سستى عضلات دست و پا را با خوردن پاچه و آب آن و این ساده ترین راه علاج اعضاء و می باشد.

 قلوه

 طبیعت آن  سرد و خشک مضر سردمزاجها و افراد با معده ضعیف.

 بهترین آن از براى اکل گرده کوسفند جوان فربه و بز است، که در همان ساعت ذبح کرده اخذ نموده باشند و حیوان عطش نداشته باشد.

 مقوى گرده و کمر است.

 پیه

آن نرم کننده ورمهای سخت است.

 دیر هضم و دارای مواد زائد زیاد (ردیء الکیموس) و سریع الفساد است چرا که بدترین گوشتهاى اعضای بدن حیوان است و طبیعت اقبالی به آن ندارد.

 مصلح آن طبخ و یا بریان نمودن آن است با پیه آن و با روغن زیت و یا روغن کنجد و با نمک و فلفل و دارچین و سرکه.

 در طب اسلامى

خوردن دل، قلوه و جگر مکروه اعلام شده است لذا توصیه می شود فقط جهت درمان از آن استفاده شود و آنها که عادت به خوردن ندارند و برایشان تجویز نشده کم بخورند.

http://www.tim.ir/teaching/692

سایت معتبرانجمن تحقیقات طب سنتی ایران وابسته به دانشکده علوم پزشکی تهران