* انار چیست :

نام عربی آن رمّان، نام انگلیسی آن pomegranate .

* مصرف انار از منظر قرآن و معصومین علیهم السلام در فصل آن :

و الزیتون و الرّمان مُتَشابِهاً و غَیرَ مُتشابِه » سوره انعام آیه (141)

« زیتون و انار و میوه های متشابه یکدیگر و غیر متشابه هستند »

پیامبر (ص): هر کس یک انار بخورد، تا چهل روز شیطانِ خود را به خشم در آورده است .

 امام صادق (ع): میوه ها صد و بیست گونه هستند که مهمترین آنها، انار است .

پیامبر (ص): انار بخورید، هر دانه اى که از آن در معده قرار مى گیرد، تا چهل روز قلب را نورانى مى کند و شیطان را بیرون مى راند.

امام على (ع): هر دانه انارى که در معده جاى مى گیرد، موجب زنده دلى و نورانى شدن نفس مى گردد و شیطان وسواس را تا چهل شب ، ضعیف مى گرداند.

امام صادق (ع): چهار چیز، مزاج را معتدل مى کند: انار سورا ، بنفشه ، کاسنى و خرماى نارسى که پخته شود.

امام صادق (ع): هر کس قبل از خواب ، انار بخورد، جانش تا صبح در امان است .

انار بخورید که هر گرسنه اى آن را بخورد، سیر مى گردد و هر سیرى آن را بخورد، غذایش گوارا مى گردد.

امام عسکرى (ع): پس از حجامت ، انار شیرین بخورید که خون را زیاد مى کند و موجب تصفیه آن مى گردد.

 مکارم الاخلاق - به نقل از زید شحّام -: نزد امام صادق (ع) بودم که حجامتگرى را طلبید. پس به او گفت : ((ابزارهاى حجامت خود را بشوى و بیاویز)) و آن گاه انارى طلبید و خورد.

امام کاظم (ع): هر کس در روز جمعه ، در حال ناشتا یک انار بخورد قلبش تا چهل روز نورانى مى گردد؛ اگر دو انار بخورد، تا هشتاد روز؛ و اگر سه انار بخورد، تا صد و بیست روز. همچنین ، وسوسه شیطان از او دور مى گردد، و کسى که وسوسه شیطان از او دور گردد، دیگر گناه نمى کند و کسى که گناه نکند، وارد بهشت مى گردد.

امام رضا (ع): خوردن انار شیرین ، منى را زیاد مى کند و فرزند را زیبا مى گرداند.

در نزد امام صادق (ع): سخن از انار شیرین به میان آمد. فرمود: انار ملس (ترش و شیرین ) با

درون بدن ، سازگارتر است .

خراسانی گوید : حضرت امام رضا ع می فرماید : "أکل الرمّآن یِزید فی ماء الرجُل و یُحَسن الولد"

خوردن انار نطفه مرد را زیاد می کند و فرزند را زیبا می گرداند . ( محاسن ، ج 2 ، ص 546 )

امام رضا (ع): آب انار ملس بخور که نیرو بخش است و خون را زنده مى کند.

پیامبر (ص): انار را با پوست سفید داخلى آن بخورید که شست و شو دهنده درون است .

صعصعة بن صوحان نزد امیر مؤ منان رفت . حضرت مشغول خوردن شام بود. امام به او فرمود: (( نزدیک بیا و شام بخور)). صعصعه گفت : ((شام خورده ام )). امام ، نصفه انارى را که در کنارش بود، شکست و تکه اى از آن را به او داد و فرمود: ((آن را با پوست سفید داخلى اش بخور که زردى دندان و بدبویى دهان را از بین مى برد و نفس انسان را پاک مى کند.)).

امام صادق (ع): انار را با پوست سفید داخلى اش بخورید که معده را شست و شو مى دهد و ذهن را قوى مى گرداند.

پیامبر خدا (ص):"انار را با پیه آن بخورید ؛چرا که شست و شو دهنده معده است . "
امام علی (ع):"اناررا با پیه بخور چرا که معده را پاک می کند و هیچ دانه ای د رمعده انسان مسلمان جای نمی گیرد مگر این که آن را روشن می سازد و تا چهل پگاه شیطان و وسوسه را از آن دور می سازد .
امام علی (ع):"انار راباپیه اش بخور چرا که زرد شدگی دندان و بدبویی دهان را از بین می برد و انسان را پاک می کند . "
امام صادق (ع):" انار را با پیه اش بخور چرا که معده را پاک می کند و ذهن را افزون می سازد . "

امام صادق (ع):" برشما باد انار شیرین آن را بخورید چرا که هیچ دانه ای از آن به معده مؤمنی در نمی آید مگر این که بیماری ای از آن ریشه کن می کند و شیطان وسوسه را از او دور می سازد .
امام عسکری (ع):" انار بخور چراکه خون را فرو می نشاند و آنرا در درون تصفیه می کند .
خواص انار ترش وشیرین (ملس)
امام صادق از انار شیرین یاد کرد و فرمود :"ترش و شیرین در شکم سازگارتر است ".
امام رضا (ع):"انار شیرین و ترش بمک ؛چرا که انسان را نیرو می دهد و خون را زنده می سازد .


*مزاج یابی انار :

انار را بطور کلّی بر اساس مزه، به 3 نوع تقسیم بندی می کنند: شیرین، ترش، میخوش

همه انواع آن غذائیت کمی دارند؛ یعنی انرژی زیادی در بدن تولید نمی کنند.ولی خون تولیدی از آن ها صالح است.(به اصطلاح صالح الکیموس اند.) در واقع انار جزء غذاهای دوایی یا دواهای غذایی است.

*انار ترش

دارای مزاجی سرد و خشک و درجه حرارتش 2 بوده و مصلح آن عسل ، گلاب و گلپر است - مدرّ بول، مسکّن حرارت معده و غلیان خون [مفید برای افرادی که گرمای معده شان خیلی بالاست و غذاهای لطیف در بدن ایشان سریعاً تبدیل به دخانیّت می شود و غذاهای غلیظ و سنگین را به راحتی هضم می کنند.] و جلوگیری کننده از ریختن مواد از اعضای دیگر به معده است.- برای برطرف کردن قی، طپش قلب گرم ، ممانعت از صعود بخار غذا به سر (مثلاً در سردردهایی که بعد از غذاخوردن ایجاد می شود.) و رفع دخانیّت آن مفید است - مضمضه و نگاه داشتن آب انار ترش آن در دهان، برفک و جوش های دهان را پاک کرده و لثه را محکم می کند.

*انار شیرین :

 دارای مزاجی معتدل و درجه حرارت 1 بوده و مصلح آن زنجبیل پرورده و یاانار ترش است - و دارای خواص خاص : مدرّ بول، نفّاخ [از این جهت باعث نعوظ دستگاه تناسلی در افراد گرم مزاج می شود.]، مفتّح [بازکننده انسدادها]، پاک کننده رطوبات لز چسبیده در بدن ، افرادی که به کندی تخلیه معده مبتلا هستند، سبب تخلیه معده می گردد. تقویت کننده کبد ، رفع کننده خارش، نیکوکننده رنگ رخسار و....

*انار میخوش:

 در سردی و تری میل به اعتدال دارد. در تسکین تیزی خلط صفرا اثر بیشتری دارد؛

*شکل گردش انار در خون

انار تمامی اعضای بدن را تحت تأثیر خود قرار می دهد.اگر مصرف آن بطور روزانه (در فصل خود) ادامه یابد، خون را تا هضم چهارم تصفیه می کند و دستگاههای رئیسه ( یعنی مغز + قلب + کبد + دستگاه تناسلی ) و بعد از آن تمامی اندام ها و عروق و مفاصل و پوست را به شکل شگفت آوری سرزنده و جوان می کند .

*خواص ذاتی عمومی انار :

انار سلطان میوه های فصل پاییز – دفع کننده انواع سرطان های پروستات ، سینه ها و پوست و کاهنده تومورها ( منوط به مصرف پی در پی بر اساس فرمول ) - شستشو دهنده معده – حافظه را قوی می کند – دور کننده ویروس ها از جدار روده – دفع کننده اوره در خون – نشاط دهنده قلب – سلول های مرده کبد را احیا می کند – رافع کم خونی – دفع کننده ضعف اعصاب – تقویت دهنده بدن – سوزاننده چربی خون و مانع رشد آن در معده و افراد چاق – جلوگیری از غلیان خون – باز شدن زبان کودک - شستن مقعد با آب جوشانده پوست انار جهت قطع خون بواسیر و امراض مقعد – کاهنده گرمای کبد – دفع آلودگی هوا در ریه و خون - خاصیت آنتی اکسیدانی و ضد میکروبی – مانع لخته شدن خون و یا خونمردگی در زیر پوست در کهنسالان – نشاط دهنده و شادی آور – ادرار آور و بی نظمی کلیه را سامان میدهد- مقابله با آلزایمر – کاهنده کرم روده – رافع تشنگی و دفع تب - هسته انار از پیرشدن پوست جلوگیری می کند - انار و عسل برای گوش درد مفید است - آب انار برای بهبود بینایی و جلوگیری از ضعیف شدن چشم خوب است - از خرابی دندان و لثه جلوگیری می کند - برای صدای گرفته و خشن مفید است - کاستن استرس و پریشانی ناشی از یائسگی در زنان – اشتها آور – مقابله با دهان تلخ – دفع کهیر و خارش بدن – برطرف کننده مواد شیمیایی و مستی در بدن – کاهنده استرس و سوزش فم معده – رب انار جایگزینی بسیار مناسب بجای رب گوجه فرنگی و...

*خواص انار برای زنان باردار :

مانع ویار های سخت زنان باردار – خون ساز خوب برای جنین کودک

*میزان مصرف :

خوردن انار صبح هنگام - در فصل آن روزی یک دانه – برای افراد کهنسال فقط انار شیرین ( چون مزاج بدن سودائی و سرد میشود مصرف انار ترش برای این طبقه مضر است )

*مخلوط آب انار ( ترش + شیرین ) بنام انارین :

نوشیدن آب دو نوع انار ترش و شیرین با هم با اندکی عسل ، مسهل خلط صفرا و مقوّی معده و دفع تب های صفراوی و یرقان ، جرب ( بیماری های پوستی و خارشی ) و خارش می باشد.

*آش انار
برنج و لپه را به همراه سبزی آش (جعفری و گشنیز) و کمی سیر طبخ کرده و سپس نیم ساعت قبل از برداشتن آش از روی حرارت به آن آب انار یا رب انار می‌افزایند و به جای نعناع داغی که به سایر آش‌ها اضافه می‌شود، به آن کمی گلپر می‌زنند.
*رب انار :

مصرف ربّ انار و بویژه ربّ انار ترش ویارزنان باردار و اشتهابه مواد مثل گِل خوردن را می کاهد .

ربّ انار بهترین چاشنی برای خورش بامیه، فسنجان، آش انار و... است.

یکی از فرآورده‌های پرمصرف این میوه رب انار است؛به این ترتیب که آب انار را جوشانده و آن را تغلیظ می‌کنند و به عنوان چاشنی به خصوص در خورش فسنجان و تهیه زیتون پرورده مورد استفاده قرار می‌دهند. البته این رب می‌تواند ترش و یا شیرین باشد که با افزودن کمی شکر و یا آب نارنج و یا آب غوره این مزه‌ها تقویت خواهند شد.

*مضرات انار :

کسانی که دچار التهاب و زخم معده و روده هستند، باید در مصرف آن احتیاط کنند -  در افراد سردمزاج ضعف کبد و کاهش نیروی جنسی در پی دارد  - - امّا افراط در مصرف آن برای روده ها مضر بوده و باعث آسیب و خراش می گردد- مصرف آب انار بایستی بدون مواد نگه دارنده کارخانه ای باشد - انار ترش نیروی جنسی را کاهش می‌دهد – مصرف انار شیرین اکثراً تب داران گرم را زیان می رساند - کسانی که زخم معده دارند انار ترش ممنوع است-  به طور کلی زیاده‌روی در مصرف انار ترش امکان به وجود آمدن زخم معده را دارد - افرادی که مزاج سردی دارند و یا کهنسال هستند باید در خوردن انار به خصوص انار ترش زیاده روی نکنند.

*انار برشته برای درد سینه و سرفه:

چون سر انار شیرین را سوراخ کرده و به دفعات تا وقتی که گنجایش داشته باشد، روغن بادام شیرین در آن ریخته و روی آتش گذارند تا روغن را جذب کند و به حدّی برسد که دیگر نتواند جذب کند؛ مکیدن آن جهت درد سینه و سرفه از مجرّبات حکماست.